TOM HOUTMAN WORDT NIEUWE DIRECTEUR VAN HET MUSEUM ....

Is dat geen grappig nieuws op vrijdagochtend. Komboloi wordt de nieuwe directeur van het museum voor éénaprilvissen; het zogenaamde V.I.S. V.I.S. is het letterwoord voor Veelzijdig Inspirerend Stadsmuseum, en als het niet zo was, dan zou het wel zo kunnen zijn. Want bij zo’n spitsvondig letterwoord hoort ook een heus echt museum, een pretpark van creativiteit, een plaats waar hedendaagse cultuurliefhebbers helemaal hun gading vinden en hun ding durven doen. Een plaats waar men op zoek is naar vurig creatieve mensen zoals komboloi die de creativiteit van anderen kunnen laten ontvlammen tot er een estafette aan innovatie en sensatie ontstaat. Een plaats zoals er op dit ogenblik overal te velde veel zijn. En waarvoor ik een speciale blog heb opgestart om te schetsen wat ik voor u zou kunnen betekenen: KLIK&KIJK!
Vandaag is het V.I.S. nog een 1aprilgrap, maar morgen kan ik misschien samen met u persoonlijk bespreken hoe we aan de slag kunnen om de visie en de missie van V.I.S. tot een succesvolle realiteit te maken.

Aalst Carnaval 2011!

Vandaag gaat het driedaagse Carnaval Aalst weer van start. Drie dagen drank, dans en decadentie.

Traditioneel is het Carnaval een moment van volledige overgave en de periode die daarop volgt is de Vasten. In Aalst heet het gewoon 'vastelauved' en de periode nadien noemen ze ... ontnuchteren!
Veel plezier allemaal!

DIGITALE WEEK MET KOMBOLOI.

Digitale dingen hebbben de wereld waarlijk veranderd en zijn bezig om dingen te veranderen. Dat komt in 2011 echt goed tot uiting. Angstvallig proberen leiders de mensen de waarschuwen voor het recht op privacy, maar de massa schijnt gevat te antwoorden dat het recht op publiciteit (het publiek zijn van alles) een veiliger en rechtvaardiger gevoel geven.

Als men in de periode voor de digitale revolutie dingen afkeurde was het al een hele klus om VIAVIA, van deur tot deur, meningen te gaan ronselen en beïnvloeden. Via de sociale media en mobiele telefoons verspreiden feiten en meningen zich razendsnel in de openbaarheid. Dat internetfora vollopen met onrustwekkende berichtjes in (gebrekkige) spreektaal opgesteld moeten we zogenaamd erg vinden maar is het niet prachtig dat we nu van al die mensen meningen te lezen krijgen die vroeger nooit zouden schrijven en wiens mening ongekend bleef. En het kan ook erger, als je bijvoorbeeld van het VIA- project moet vernemen dat het slechts 625 facebookvrienden heeft en haast ongekend is ondanks een gigantische reclamecampagne. Via via worden meningen gevormd en het gaat de goede weg uit zolang we allemaal samen blijven communiceren. Negeren is de grootste horror.

Speciaal voor deze digitale week kan je ook facebookvriend worden van komboloi en/of deze tekening als button toevoegen aan jouw eigen facebookprofiel. Of misschien ook niet?

Liefde is macht! Verspreid liefde !
LOVE KOMBOLOI!

Aalsterse ajuinensoep. Gisteren at komboloi een dampende kom echte Aalsterse ajuinensoep en dat is maar goed ook. De stank, die nemen we erbij; maar wat is een ajuin meer dan een hoop schillen die je tot tranen ontroert als je eraan raakt. En het eindigt met een warm hart en een hartelijke lach. Want vandaag is het dikke-truiendag om te gedenken dat alles niet zo kil hoeft te zijn, als het soms lijkt. Laten we elkaar verwarmen en steunen door dik en dun. Warme knuffel allemaal. ( Had ik al verteld dat ik allergisch ben aan wol ?! Géén schapenvacht voor mij!)

Hoofden van Lebak, ik groet u allen zeer ...

Komboloi is stapel van literatuur!

En dit jaar is de nacht het thema van de jaarlijkse gedichtendag. Net als steeds schrijft komboloi ter gelegenheid een gedichtje. Principieel is dat een karamellenvers, maar in deze duistere tijden mag ik jullie niet teleurstellen en wijk even van de toffe traditie af met serieuzer werk.

Voor échte poezië moeten jullie vanavond in Aalst zijn voor het Literaturelure festival van het Aalsters Literair BonTgenootschap op vele locaties doorheen de stad.
Hieronder volgt mijn schrijfsel voor 2011 en daaronder snel de link naar een luchtig en vrolijk literatuurfilmpje.

Boom, muts& scheermes.

In de nacht zijn alle kleuren donkerder dan rood.
Een zwarte hand grijpt duister naar zijn malle muts.
De rode malle muts is top; zei ooit de filosoof voor hij stierf.
Zijn rode, malle muts hangt in de boom, Boontje om zijn loontje.

“ Fabrication Nationale - Kwestie van Princip!!! ”
Vuile liedjes duren het langst, vuile liedjes zingen we in het donker.
We schrijven met rode inkt zolang het bloed pompt.
En zuigt. Dat volgt. Dat volgt en volgt en volgt …
Een kus op zijn Frans, het woord uit de mond.

Aan kop staan de hoofden.
Scheermesglad geschoren.
Op kop kanonnenvlees
buigend voor de macht.
Maken het te bont en de kragen te bont.
Scherpe lach en het lemmet niet te bot.

Aan kop staan de hoofden
maar alles eindigt in de grond.
Slechts een kwestie van Princip, waarmee
het ooit begon en altijd weer begint.

Copyright Tom Houtman - komboloi 2011.

Geniet van het filmpje: HIER!

Vandaag vieren we de feestdag van de heilige Sint-Antonius. Speciaal voor de Sint-Antoniusommegang te Herdersem bij Aalst maakte ik een leuk promotiefilmpje om deze heuglijke gebeurtenis de gepaste luister te schenken: http://www.komboloi.be/komboloi-HERDERSEM.html Alle bijkomende informatie over dit jaarlijks terugkerend evenement bekom je via de website van de Dorpsraad te Herdersem. Veel plezier!

VROLIJK 2011!

Filmpje: hier!

Vooruit is de enige richting van verandering.
Meer dan duizend jaar geleden zorgde Karel de Grote, zelf ongeletterd, voor de vereenvoudiging van het Merovingische schrift door de vorm van de veel beter leesbare Karolingische minuskel. Een ontwikkeling van ongelooflijk belang voor de ontwikkeling van het huidige handgeschreven schrift dat vandaag verdrongen wordt door de alomtegenwoordige getypte tekst.
Maken we ons zorgen over de rare woorden uit de SMS- taal; wat moeten we dan niet denken van de gevolgen van het wegkwijnen van de traditie van de met de hand geschreven tekst?
Een internetverslaafde probeert in het nieuwe jaar van zijn obsessie af te raken en bedacht het geniale plan van een ' analoge blog', namelijk een boekje waarin hij met pen op papier over zijn leven schrijft. Een uitvinding waarover hijzelf met grote trots heeft geblogt!

Vooruit is de enige richting van verandering.
Minder dan tien jaar geleden was televisie altijd en overal. Met het almachtige MTV leek de radio voorgoed verdrongen en de Reality-TV veroorzaakte beroering in alle lagen van de bevolking omdat alles en iedereen zou blootgesteld worden aan een permanente aanwezigheid op televisie. Echter, via de communicerende vaten van elkaar afwisselende gewone mensen die we speciaal moeten vinden en speciale mensen die gewoner blijken dan je verwacht, is er spijtig genoeg alleen nog vervelende alledaagsheid te bekijken, die de televisie langzaam naar de afgrond begeleidt. Er wordt op tevee gekookt, gekuist, opgevoed, gesolliciteerd, vermagerd, afgekickt, gearresteerd en getuinierd. Alle taken waar we in het echte leven liever aan ontsnappen. Geen wonder dat mensen snakken naar escapisme van de dagelijkse sleur die ze op de klassieke beeldbuis te verwerken krijgen.

Vooruit is de enige richting van verandering.
Met het aanbreken van 2011 kijken we uit naar een wereld waarin iedereen de weg zal vinden naar internet en nieuwe, onverwachte verbanden ontstaan die de wereld veranderen. Kleine dingen zoals bijvoorbeeld de blogactiviteiten van komboloi. Of van mijn vrienden van AALST.TV die op een kleine oppervlakte opereren, maar toch het thema van gesprek bij de lokale bakker of beenhouwer sturen zoals voorheen alleen de nationale televisiezenders dat konden.

De tijden veranderen en het gaat dus hopelijk allemaal een positieve richting uit. Ik wil graag de mensen die ondertussen al jaren mijn blog volgen ( ik heb tot mijn eigen verbazing ontdekt dat die bestaan) en ook alle vrienden van komboloi een zeer gelukkig en voorspoedig 2011 toewensen. SUCCES VOOR ONS, SUCCES VOOR IEDEREEN !

Bekijk het online nieuwjaarsfilmpje hier!

Vrolijke feestdagen en een voorspoedig 2011 voor alle vrienden van de komboloi!

IEDEREEN KLASSIEK, IEDEREEN KOMBOLOI! Vandaag viert komboloi mee met het tienjarig bestaan van RADIO KLARA aan de hand van een ludiek filmpje. Geluidloos om de mooie muziek niet te verstoren: Veel plezier en felicitaties aan de radiomakers.
Bekijk het filmpje daar:
RADIO KLARA

KOMBOLOI, een wit en onbeschreven blad.

De geschiedenis, ooit is ze begonnen met een wit en onbeschreven blad. Reeds drie jaar nu is het dat ik de boeiende bezigheden volg van de Aalsterse archeologen, die op de zolder van de ruimte die daar als stadsmuseum dient, onderzoek plegen naar de vondsten die de prille oorsprong van de menselijke beschaving aan de Aalsterse Dender moeten blootleggen en wetenschappelijk kaderen. Hun fenomenale arbeid verdient een bloemetje, maar ik vermoed dat ze een vaasje verkiezen.

Hun aanwezigheid maakt het gebouw dat als stadsmuseum dient tot een educatief pretpark dat een bezoekje meer dan waard is. Want wat weten we eigenlijk van het verleden naast de dingen die we in geschreven teksten te lezen krijgen? Dat is de geschiedenis die we leren, maar de dingen die mensen neerpennen zijn altijd gedragen door een mening en een reden om de tekst te schrijven. Is het niet denkbaar dat deze archeologen, die de bodem doorploeteren en het concrete verleden trachten te reconstrueren eigenlijk een geloofwaardiger beeld schetsen van het verleden. Misschien hebben we een veel realistischer beeld van de prehistorie dan van de geschreven bronnen die het verhaal van onze geschiedenis vertellen. Wat die geschiedenis is slechts ontstaan uit de menselijke manipulatie van een wit en onbeschreven blad.

En meestal verzin ik de vertelsels op mijn blog lekker zelf maar deze keer zal ik eens een echt gebeurd verhaal vertellen. Laatst zat ik op de trein te mijmeren over wat ik eigenlijk allemaal had verwacht van het leven en welke stappen ik nog zou moeten zetten om dat ook waarlijk te realiseren. Wegdromend richtte mijn aandacht zich op het gesprek van twee converserende medereizigers, twee ingenieursstudenten. Ze vertelden hoe ze die middag in hun leslokaal op de derde verdieping allerhande papieren vliegertjes vouwden en uit het raam wierpen om al proberend te ontdekken welk vernuftig ontwerp het verst zou vliegen. Het ene vloog al wat verder, dan het andere. En toen ze merkten dat het grasplein aardig vol lag met papieren vliegertjes nam één van hen moedeloos een ongevouwen blank blad en wierp het achteloos uit het raam, waarop het door de wind werd gegrepen en hoog de lucht in dwarrelde en draaide, verder en verder en verder, tot het enkel nog een klein stipje aan de einder leek, maar nog steeds verder vliegend. … Mooi, hé?

Dat is de filosofie van de komboloi verteld aan de hand van een blank, ongevouwen en onbeschreven blad.
AMOR POTESTAS EST SPARGE AMOREM AMA KOMBOLOI!

Aalst Carnaval erkend als immaterieel erfgoed van de mensheid door Unesco.

Liefde is een steekspel van pokers en kokers en dat mag je wel letterlijk nemen dit jaar in Aalst. Het is een uitgekookt toonbeeld van ironie dat midden in de Week van de smaak het Carnaval Aalst als immaterieel erfgoed van de mensheid wordt erkend door de UNESCO.

Iedereen weet dat de aanvraag vorig jaar reeds de kers op de taart moest zijn van het vernieuwde zelfbewustzijn van de ajuinen. Maar de aanvraag draaide in de soep en daar waren vele Aalstenaars kwaad om. Deze keer is het gelukt en het gejuich is nog niet geschreeuwd of er steken onder de Aalstenaars zelf opnieuw cynische geluiden de kop op over wat het feest van de wansmaak wordt genoemd.

De schande van de trots, een typisch Aalsterse paradox. Om het aan buitenvolk uit te leggen vertel ik altijd het verhaal van de twee vrienden die samen op restaurant zitten. Twee Antwerpenaars of Gentenaars samen op restaurant zullen zelfs een wildvreemde hun beste vriend noemen als ze daarmee belangrijker lijken dan hun tafelgenoot.
Terwijl twee Aalstenaars samen op restaurant in de belangstelling zullen komen te staan door iedereen fantastisch te vinden, behalve henzelf en hun beste vrienden.

Als twee vrienden uit Gent of Antwerpen samen op restaurant gaan zullen ze tegen elkaar op belangrijke kennissen en vrienden menen te herkennen bij de andere restaurantbezoekers, en om het hardst beweren de beste vriend te zijn van wie dan ook. Desnoods beweren dat ze vaste klant zijn en de waard persoonlijk kennen om toch maar interessant te worden bevonden.

Als twee Aalstenaars samen op restaurant zitten zullen ze zich tegen elkaar zitten excuseren over de erbarmelijke kwaliteit van de service van dit restaurant waar ze alleen tegen hun zin komen omdat ze per ongeluk de waard persoonlijk kennen die ze evenwel niet al te sympathiek vinden. En als hun beste vriend even naar toilet is zullen ze zich tegen de wildvreemde omstanders omstandig verduidelijken dat deze tafelgenoot waarschijnlijk denkt dat hij een beste vriend is, maar dat het slechts schijn is. Niets meer dan het feit dat ze elkaar al jaren kennen zonder elkaar ooit sympathiek te hebben bevonden.

Bijtende spot en de ironie maken deel uit van het Carnavalsfeest waar alle sociale maskers voor drie dagen afgezet worden en een masker naar keuze wordt opgezet om stevig te drinken en te eten. Reeds Brueghel, getrouwd met de dochter van zijn Aalsterse leraar, de befaamde renaissance-boekillustrator Pieter Coucke, was reeds gefascineerd door Aalst Carnaval. En ook Komboloi ontbreekt nooit op het feest. Hier een smaakvolle Carnvalillustratie die reeds verscheen in het eerste Aalsters kleurboek.

KOMBOLOI PRUTTELT VURIG VOOR DE WEEK VAN DE SMAAK.
Net als steeds maakte komboloi een vrolijk filmpje. Bekijk het hier!

Of download de leuke kleurprent: HIER!

Strip over de Geschiedenis van de stad Aalst, een schets.

Reeds in 2006 klopte ik aan bij de stad Aalst met het idee van een stadsstrip met een hele reeks proefpagina's onder de arm om hen, spijtig genoeg tevergeefs, van de waarde van het idee te overtuigen. Sinds ik in 2007 bij de stad in dienst kwam kon ik door de verschillende opdrachten aandacht krijgen voor mijn concept en de wijze waarop ik het wou uitwerken. Als werknemer maakte ik bijvoorbeeld een Priester Daens stripmuur voor het stedelijk museum die sterk gesmaakt werd door de jongere bezoekers.

Aalst en geschiedenis zijn altijd al mijn grote passies geweest. En wat scenario's schrijven betreft, was ik niet aan mijn proefstuk toe want ik volgde een opleiding scenarioschrijven en schreef reeds enkele eigen scenario's voor strips. Het concept, de plot voor het verhaal was eigenlijk zeer snel klaar. Ik volg de geschiedenis van een echt bestaand vaasje doorheen de geschiedenis van de stad en geef het een rol in de levens van middeleeuwse ridder Iwein Van Aelst, humanistisch boekdrukker Dirk Martens, renaissancekunstenaar en leraar van Brueghel Pieter Coecke, roversbendeleider Jan De Lichte, Priester Daens, kunstschilder Valerius De Saedeleer, schrijver Louis Paul Boon en Carnavalkeizer Kamiel Sergant.

Het historisch veldwerk, dit was toch andere koek. Ik spendeerde uren, dagen en nachten; door het lezen van meer dan 12 000 pagina's naslagwerk en het contacteren van historici en van mensen uit de erfgoedsector. Op dat vlak heb ik al heel wat ervaring kunnen opdoen. Over heel wat historische feiten is immers nog zeer weinig historisch onderzoek gepleegd. En in tegenstelling tot een historisch werk kan je niet zeggen: " ... na eventueel geraakt te zijn door een pijl of geveld door een zwaard stierf huppeldepup, door sommigen puppeldehup genoemd, ergens tussen 1020 en 1100... . " In een strip is het of de pijl, of het zwaard. Of in 1020, of in 1100. Of hij heette puppeldehup, of hij heette huppeldepup. En dat alles vraagt dus zéér, zéér veel naslagwerk waar ik mateloos veel energie in stak, zodat een historisch geloofwaardig geheel ontstond.
Even wat cijfers: mijn scenario deelde de geschiedenis van ongeveer 2000 jaar op in 48 pagina's: gemiddeld 42 jaar per pagina. Elke pagina bevat gemiddeld 9 prentjes: elk prentje heeft een gemiddelde van 9 onderzoeksdaden ( zoeken van historische feiten en afbeeldingen) wat een gemiddeld totaal van 3888 historische opzoekingen oplevert. Via mijn functie bij de stad had ik het voorrecht om de mensen van Museum en Archief ook persoonlijk te leren kennen wat de contacten natuurlijk een beetje vergemakkelijkte om bijkomend advies te bekomen.

De vroegere Schepen van Cultuur werd een trekker van het project toen ze de resultaten zag van het grote gedeelte van de strip dat reeds klaar was. Ze bleek daarmee volledig overtuigd van het idee dat de stad Aalst mijn strip zou moeten uitgeven. De stad kon daarvoor proberen subsidie aanvragen, maar dat zou een hele tijd kunnen duren.

Omdat daar tijd zou overgaan werd er ondertussen niet stil gestaan. Aan scenarist Ivan Claeys werd gevraagd om op basis van mijn scenario een adaptatie te maken die vooral de allerjongste kinderen zou aanspreken. Ik was eerst een beetje ongerust, maar uiteindelijk wel blij dat de nieuwe schepen van Cultuur, wiens broer een gekend cartoonist is, mij de bijkomende kans bood om ook de andere versie van het stripverhaal te laten tekenen. Op die manier blijven de verhalen één visueel geheel en kan een ideale mix ontstaan om een zeer breed project te verkrijgen die de Aalsterse geschiedenis eindelijk de ruchtbaarheid zal geven die ze verdient. Met een geheel eigen album mijn geliefde stad mogen promoten én daarnaast nog eens samen met Ivan Claeys als co-auteur op de cover van een album kunnen staan zal voldoening geven voor de zéér harde strijd die ik moest leveren voor dit project. En het voordeel is dat ik met de expertise die ik opdeed een heleboel fijne collega's bij de stad Aalst en in de groeiende erfgoedsector leerde kennen, die mijn expertise en pionierswerk naar waarde hebben leren schatten en me als één van hen beschouwen. Op deze manier ligt hopelijk de weg open om dit alles als een leerrijke start te zien voor projecten bij de stad Aalst.

Over de staatshervorming en de vraag naar autonomie wordt al een hele tijd gepalaverd. Maar over de moeilijke verhouding tussen de eis tot autonomie en het vormen van staten is de Aalsterse politicus, Iwein Van Aelst van ongewoon groot belang.

Hij krijgt reeds de gepaste erkenning in het nieuwe Gentse museum STAM. En met uitzondering van de intellectuele elite die gekant is tegen de laagdrempelige praatprogramma's op de radio kan ook iedereen van Jean-Pierre Rondas leren hoe belangrijk deze vandaag 'vergeten groente' van een historische figuur Iwein Van Aelst is geweest voor de Europese politiek. Hier.

Komboloi vergeet hem niet en brengt ode via een sferige schets.

KOMBOLOI KIEST VER KRISTOF AS PRINSJ CARNAVAL 2011!

Liefde is altijd tweerichtingsverkeer en Komboloi ziet Aalst graag. En dus kiezen we allemaal massaal voor onze enige kandidaat Kristof !!! Succes: www.kristofver2011.be

BEKIJK HET KOMBOLOIFILMPJE:HIER!

De afbreker bouwt op!

DURE WOORDEN WORDEN KOSTELIJK GEZEGD DOOR KOMBOLOI.






Antropologen, die de mensheid onderzoeken, hebben vastgesteld dat er vier dingen zijn die de mensen al sinds het begin der tijden hebben gedaan: 1.lijfbehoud 2. seks 3. tekenen 4. vechten. Van allen die niet tekenen mag je dus stellen dat ze te veel eten en drinken, te veel seks hebben en/of ruziemakers zijn. Tekenaars zijn vrienden.

Tekenend voor Aalst is keizer Kamiel Sergant, net als een ajuin zelf hét symbool voor de Keizerlijke Stede waar net als zoveel andere plaatsen op de wereld meer dan alleen maar plezier, ook steeds meer armoede opduikt. En Kamiel Sergant is meer dan Carnaval, hij helpt mensen. Toen ik hem sprak in het kader van de strip die ik maakte over de geschiedenis van de stad en ik hem de prenten toonde van het deel waarin hij voorkwam was hij razend enthousiast. Maar hij vroeg ook meteen om te kijken of er eventueel iets mee voor zijn organisatie MensenhelpenMensen vzw kon gedaan worden.

Tot nog toe was dat er niet van gekomen. Maar deze week trekt Behouddebegeerte door het land met het fantastische literair evenement 'Dure Woorden', een evenement omtrent armoede. Net als andere jaren maakte ik een ludiek filmpje en dit jaar maakte ik ook een leuke kleurprent om aandacht te vragen voor MensenhelpenMensen vzw. Want mensen moeten meer tekenen. Verdelen van de welvaart kan maar starten als er terug evenwicht ontstaat in de dingen die mensen al sinds het begin der tijden doen. Laten we allemaal tekenen tot we betere mensen zijn geworden.
Dure woorden of kostelijk gezegd? Altijd Komboloi.
Filmpje: Hier.
Kleurprent: Hier.