Geniaal, maar met te korte arm (Moriae encomium, sive Stultitiae laus)(5)

Wie in godsnaam leest nog in het boek Makkabeën? Toch viel mijn oog laatst op een hartverscheurend hoofdstuk over de marteldood van zeven broers en hun moeder die weigeren hun joodse cultuur af te zweren.
Voor cultuur hebben we allemaal veel over, maar dit verhaal vertelt uitvoerig dat de broers en hun moeder moeten toekijken hoe ze de één na de ander op grotesk gedetailleerd beschreven wijze vermoord worden. Een martelpauze wordt nog ingelast, waarbij de moeder de kans wordt geboden om haar laatste driejarige zoon te motiveren zijn joodse cultuur af te vallen om zijn leven te behouden. Daarin heeft de moeder weinig zin want ze stelt de driejarige voor de keuze om zijn cultuur te verzaken en niet langer haar zoon te zijn of een voorbeeld te nemen aan zijn broers en zichzelf. Want in haar visie heeft ze wel haar kind gedragen maar is het de cultuur die hem zijn leven geschonken heeft. Het kind hecht aan de mening van zijn moeder en allen kennen tenslotte een monsterlijk einde. Door dit soort gebeurtenissen verenigden voorheen in verspreidde groeperingen levende groepen zich tegen de machthebbers.
Een merkwaardig maar leerrijk verhaal. In het strijdperk van waardevolle ideeën is het nooit productief om de mensen die het ene of het andere uitdragen te vernietigen. Maar terwijl de wassende maan het verleden wegspoelt duiken de frisse ideeën weer op uit het duister waarin ze verzonken lagen. Zo lang we maar naar de goede raad van onze moeder luisteren en de komboloi blijven graag zien.

KOMBOLOI VIERT VROUWENDAG!

GOED NIEUWS! Voor het eerst in tien jaar heeft jullie www.komboloi.be een nieuwe muis ter beschikking. Een computermuis met allerhande knopjes om aan te frunniken en speels te ontdekken.
Mooi; mooi, mooi! Reden om te tonen dat mijn hart vandaag nog meer bij alle vrouwen is, en bij mensen die van vrouwen houden.

Geniaal, maar met te korte arm (4)

De lente daalt langzaam neer en landt op onze gemoedstoestand om de vrolijkheid te voeden en de liefde te laten ontluiken. Maar voorlopig is het nog even vasten of doen we daaraan niet meer mee?

Ik ben benieuwd of de rozentuin in het Gentse Citadelpark opnieuw in bloei zal staan. Ze zijn zo prachtig, die rode rozen. Maar vorig jaar werden de rode rozen vervangen door stinkertjes. Het klinkt vies en het was geen gezicht maar wel noodzakelijk om de bodem weer vatbaar te maken voor de voeding van die rozen. Die prachtige rozen.

TAFELEN MET KOMBOLOI ! Alle Aalstenaars zitten op het puntje van hun stoel nu hun stad deelneemt aan het razend populaire televisieprogramma 'Mijnrestaurant'. Ook komboloi laat u niet op uw honger zitten en draagt zijn steentje bij tot de pret. Terwijl de Aalsterse kandidaten hun intrede doen in hun prachtige pand in de Molenstraat te Aalst is er reeds een originele kleurprent van striptekenaar Tom Houtman - Komboloi. KLIK HIER! Geniet ervan, kijkers! Alle succes, kandidaten ! Groeten, komboloi !

Geniaal, maar met te korte arm (3)

Overal doen indianenverhalen de ronde.
Laatst dacht ik aan dat mooie verhaal van een indiandenkoppel. De indianen van Zuid-Amerika leefden zoals vele culturen in verschillende stammen en kasten. Boven alles vereerden ze de Grote Zon. Daaronder stond iedereen in het licht en in de schaduw van de strenge sociale hiërarchie.

Het koppel in kwestie leefde in een hutje aan het strand met zicht op zee. En ze waren dolgelukkig samen. Er was niets mooier dat ze konden bedenken dan 's avonds in elkaars armen te liggen kijken hoe de zon langzaam wegzonk in de zee. Ze vertelden luidop tegen elkaar verhalen van de vruchtbare vallei die ze zich voor henzelf voorstelden achter de horizon waar de zee uit het zicht verdwijnt. Ze geloofden dat ze daar, in die vruchtbare vallei achter de horizon vrij, zonder zorgen en eeuwig zouden kunnen samenleven.

En toen zijn geliefde op zekere dag stierf was de rouwende indiaan troosteloos van verdriet en in de vaste overtuiging dat zijn overleden partner in die vruchtbare vallei hem opwachtte ging hij de zee in en zwom naar de horizon. Het schijnt dat ze elkaar daar gevonden hebben, maar het kan natuurlijk een indianenverhaal zijn.

.nekjikeb et tnak eredna ed nav negnid ed mo neb gnab tein ki tad gez ki raam; neb sthcereva ki tad neggez nesnem egimmoS.

(2) mra etrok et tem raam, laaineG

Geniaal, maar met te korte arm. (1)

Het is niet altijd even gelijk voor iedereen. Vaak heb ik grote bewondering gehad voor mijn broer omdat hij altijd zo koel en beheerst lijkt. Hijzelf ziet zichzelf echter niet als rustig en kalm en zegt geregeld onder stress te staan.
Maar mijn broer heeft de gestalte van een lange slungel en ik ben eerder kort van stuk. Ik heb altijd gedacht dat het een oorzaak zou kunnen zijn van het feit dat ik veelal jachtiger lijk te zijn. Ter illustratie berekende ik ooit volgende ongelijkheid.

Toen we samen studeerden stapten we soms samen naar het station. Als het station op 1km afstand lag van het vertrekpunt dan moest mijn broer, die bij elke stap 50cm vooruit ging tweeduizend stappen zetten. Om dezelfde afstand af te leggen met een stap van ongeveer 40 cm moest ik wel tweeduizendvijfhonderd stappen zetten tot aan het station. Aangezien we samen willen vertrekken en op de eindbestemming aankomen doen we de tocht beide in 30 minuten. Dat wil zeggen dat mijn broer 0,9 seconden per stap moet doen, terwijl ik 0,72 seconden per stap moet nemen. En dus al bij al een beetje jachtiger overkom in de omgang.
Maar valt het ook te zeggen dat dit meetbare gevolgen heeft gehad op de vorming van ons karakter? Dat valt nooit makkelijk te zeggen. Maar voor de komboloi is iedereen gewoon gelijk.

Behoud de begeerte trekt met Chagrin d’Amour door Vlaanderen op toernee om de liefde van de literatuurliefhebber te bespiegelen. Net na Carnaval is het voor velen toch wat vasten op vlak van de vleselijke liefde. De gruwelijke angst voor die vleselijke liefde staat in sterk contrast met de schaamteloze fascinatie en fantastie voor de wreedheden die mensen elkaar durven aandoen.
De literatuur die voor allen zou moeten verplicht zijn is het prachtige filosofisch werk van Georges Bataille over De erotiek, het schrikwekkende genot.
De grootste Aalsterse schrijverstrots sinds LP Boon, Dimitri Verhulst zal zijn duit in het zakje doen maar ik denk niet dat Chagrin d’Amour echt op uw hart zal trappen. En hebt u toch nog pijn aan het hart bedenk dan dat de enige ware liefde er nog is voor u.
De liefde voor de komboloi !

behoud de begeerte !

'Tolle, Lege'

Ik beken dat jij, jij die deze blog bezoekt; jij bent het die de komboloi graag ziet!
Blij je hier anoniem te mogen begroeten ter gelegenheid van deze vrolijke valentijnsdag! Geniet ervan!

Geen lief voor Carnaval Aalst 2010 ?! KOMBOLOI IS JOUW PARTNER!

Het grootse Aalst Carnaval neemt ditmaal zijn aanvang op Valentijn maar geen reden tot wanhoop voor al die mensen die geen lief hebben voor Carnaval begint.

Draag de KOMBOLOI-tettenplekker op je kraag en laat zo aan alle andere eenzame carnavalshartjes merken dat je behoefte hebt aan een stevige valentijnskus !
Veel plezier!
De tettenplekker kan je printen via tettenplekker1 of tettenplekker2.

Komboloi laat 2009 achter zich met - u noemt het vast communicatie - maar ik noem het amper een aparte
eindejaars coserie:




Een blik terug op het vergane jaar
brengt een wijze les zowaar
als notitie ter memorie
mijmering en studie
volgende coserie:

Waar twee bange ruiters
vertrokken zonder paard
was geen van die rare snuiters
eigenlijk de naam ruiter waard.

Gezanik en gehinnik
gehuppel en mimiek;

hoe overtuigend kijkend beide ruiters;
vooruit gingen ze enkel
stappend, springend of kruipend.

Een eerste paardloze ruiter
zette zijn sporen tevoren
in flank van menige merrie, hengst en veulen.
en sprak gemeend
dat men zonder ezel, paard of span
slechts te voet vooruit gaan kan.

De tweede paardloze ruiter
die voordien nooit een paard bestegen had
ging zich afbeulen
door onbevreesd
spugend en schuimbekkend
met de zweep rondom zich te slaan
en op alle tenen trappend heen en weer te gaan.

Tegen de eerste paardloze ruiter zei men
Je bent de beste ruiter, maar je hebt geen paard
en dat is dus pech
omdat je nu te voet moet blijven gaan.

Tegen de tweede paardloze ruiter zei men
Je bent geen echte ruiter, maar bent onvervaard
en echt is slechts een lettergreep in onterecht
want wij schenken jou een prachtig paard

en wensen beide ruiters veel succes!
En vertelt u nu eens eerst aan mij?
Welk soort paardloze ruiter ben jij?

Hier een reportage omtrent mijn stripalbum Ducktroux dat ik op televisie had bij Ketnet in een programma genaamd 'Studioket', gepresenteerd door Annabel Van Nieuwenhuyse en Steven Van Herreweghe. Ik herinner me nog dat het in november was van 1998. Daar stopt mijn informatie, want mijn ouders hebben alleen dat fragment van het programma op video opgenomen.
Dat fragment is momenteel zelf gedigitalliseerd. De nodige vermeldingen over Ketnet, de regisseur en de presentatoren volgen spoedig.

- 786 - Verandering van klimaatEigenlijk zijn we allemaal cartoonisten. We zijn naakt en hulpeloos zonder het woord en als we niet konden nadenken over de dingen zou de mensheid al lang uitgeroeid zijn.
Het is ongelooflijk dat een zwak en kwetsbaar diertje als de mens er in geslaagd is een zo belangrijke positie in de natuur in te gaan nemen. We moeten er niet preuts over zijn want zonder het dragen van kledij zijn we haast niet bestand tegen weer en wind, tegen hitte noch koude.
We hebben geen klauwen of tanden om ons te verweren tegen roofdieren. We hebben geen ontwikkelde reukzin of gehoor om ver gevaar van op afstand te voorzien. We kunnen niet vliegen, niet indrukwekkend ver lopen of springen of zwemmen. We zien in het duister geen steek voor ogen en zien niet bijzonder scherp of ver.
Het nadenken waarmee we zo hoog oplopen is het menselijk instinct. Daarmee moeten we het doen. Op die manier hebben we geleerd om de dingen rondom ons te begrijpen voor ze gevaarlijk dreigen te worden. Zelfs zonder ze daadwerkelijk ooit gezien of gevoeld te hebben.
We hebben geleerd om dingen die zich heel lang geleden hebben voorgedaan op een eender ander moment terug te herinneren. We hebben manieren gezocht om dingen die we ons herinneren aan anderen door te geven en samen te bespreken hoe ze zich anders zouden hebben kunnen voorgedaan. Of hoe ze zich in de toekomst zouden kunnen voordoen.
En op die manier is ons instinct waardevolst gebleken; niet omdat we razendsnel en hyperadequaat kunnen reageren op wat er op ons afkomt, maar omdat we zoveel mogelijke variaties van een bepaalde gebeurtenis kunnen beredeneren en onze reacties aanpassen naargelang het gewenste resultaat. De acties die we kunnen beredeneren zijn sterk afhankelijk van de gedachten die we allemaal opgepikt hebben uit ons verleden. Moralisten zullen zeggen dat gedachten goed of slecht zijn omdat iedereen verantwoordelijk is voor de ideeën die hij in zekere situatie kiest. Psychiaters zullen zeggen dat we allemaal schuld dragen aan afwijkende ideeën omdat deze slechts variaties zijn op vroegere gedachten van ons allemaal. Kunstenaars zullen zeggen dat alle gedachten die kunnen gedacht worden, moeten gedacht worden omdat het de evolutie ten goede komt. Humoristen zullen zeggen dat ook aan slechte dingen goeie kanten zijn. En www.komboloi.be die denkt dat het heel verbazingwekkend is dat u het doorheen deze tekst hebt gemaakt tot deze allerlaatste letter. -786-

De Poorters van Venetië.

Ergens in een verlaten perceeltje een merkwaardige rotspartij verloren gelegd? Snel een stel vrijwillige archeologen verenigen, de boel laten onderzoeken en op basis van de lokale overlevering een prachtige publicatie maken om alle volksverhalen voor eens en altijd lekker te ontkrachten. Alle medewerkers gericht laten scheren en daarna de verzamelingen okselhaar netjes scheiden van de neusharen. De verschillen bestuderen en catalogeren. nog snel een kostelijke brochure laten drukken en je hebt alweer een ander tentoonstellingsconcept klaar.

Sinds de vroege Middeleeuwen is de zwendelzwaai met knotsgekke relikwieën die pelgrims voor toeristisch bezoek lokken niet zo groot geweest. Alles kan tenslotte cultureel erfgoed zijn en elk thema een aanleiding voor een zondagse fietstocht, ook als er eigenlijk niets interessant in huis is. Halleluja!


Maar thematazucht kan ook leiden tot een verbluffende opwaardering en herontdekking van verloren gewaande wetenswaardigheden over lokale historische figuren met internationale uitstraling. Wil je bijvoorbeeld meer weten over de fascinerende Aalsterse humanistische drukker Dirk Martens, dan moet je naar het museum. Het met de Museumpublieksprijs 2009 bekroonde Erasmushuis te Anderlecht waar op dit ogenblik een tentoonstelling wordt gewijd aan deze Aalstenaar van onvoorstelbaar internationaal, historisch belang.

Enkele weken geleden was ik met familieleden naar het museum M te Leuven op bezoek. Daar raakte ik in gesprek met een tante die toeristische kunstrondleidingen organiseert in Venetië. Op wandelafstand van het Collegium Trilingue leidde het gesprek als snel naar Dirk Martens en het onmogelijk te overschatten belang van deze drukker/ uitgever die zélf in zijn boeken verklaarde de drukkunst uit Venetïe naar Vlaanderen te hebben gebracht. De enige manier om wetenschappelijk te bewijzen van waar Dirk Martens de invloed haalde voor zijn eerste drukkersatelier is het typografisch onderzoek. Het lijkt een banale invalshoek, maar hij is fundamenteel. Ook in het Erasmushuis hebben ze dat al ingezien. Allen daarheen, trotse Aalstenaars !!!

Komboloi Haiku

Met de komboloi
heerlijk lachend gedragen
doorheen het leven

Tom Houtman
20 november 2009

KOMBOLOItwittert !

DICHTER BIJ KOMBOLOI.

Ooit zal het aangezicht van de menselijke aanwezigheid op aarde worden weggespoeld zoals een tekening op het strand die door de vloed wordt vlak geveegd.

De zee. Die is ver verwijderd van het Oost-Vlaamse Moorsel(Aalst). Maar niemand bracht beide dichter bij elkaar dan schrijver en dichter Frans Fransaer.

Frans Fransaer is geboren op op 4 oktober 1934 te Moorsel. Hij ging naar school in het Sint-Maartensinstituut te Aalst waar hij moderne humaniora deed om vervolgens filosofie te studeren in Drongen en daarna theologie te volgen te Gent. Hij behaalde het diploma van regent Nederlands-Geschiedenis. En - zeker fascinerend - van 1968 tot 1973 heeft hij gewerkt als zeeman bij de Belgische Koopvaardij. Nadien was hij leraar aan het Vrij Technisch Instituut te Aalst tot zijn pensioen. Hij komt nog regelmatig in het nieuws via zijn inzet en literaire bijdragen voor de heemkundige activiteiten in Moorsel en de Faluintjesgemeenten. Waarom men hem nog niet gevraagd heeft om een gedichtenroute uit te werken is mij een raadsel. Want Frans Fransaer is natuurlijk vooral bekend als schrijver van de romans M.S.Karibu (1979), "Vasilis en de zee" , "Thanatos en de Zee" (1983) en verschillende prachtige dichtbundels "Gebed zonder goed einde", "Kon ik maar Bouzoeki spelen", "Onderdak vinden", ...

Toen ik jong was ging ik samen met mijn ouders en mijn broer soms op bezoek te Moorsel. Zijn huis, zijn tuin. Voor altijd staan ze in mijn hoofd gegrift als toonbeeld van het soort feeërieke sfeer waarin een echte schrijver hoort te wonen.

Later was ik nog te gast om potloodtekeningen en aquarels te maken in zijn tuin.
Ik maak me schuldig aan het steeds maar uitstellen van hernieuwd contact. Maar ik plak aan mijn computer en de daarbij horende 'sociale media' en merk dat die communicatie sputtert. Want Frans Fransaer, die schrijft echte brieven en voert echte gesprekken. Echt. Daaraan moest ik onmiddellijk denken toen ik laatst op de radio een interessante reportage hoorde met schrijver Paul Verhaeghe over zijn boek 'Het einde van de psychotherapie'. Waar; zo beweerde de man, vroeger de mensen in de psychotherapie gingen om de overmatige complexiteit van hun karakter te ontwarren en te ontrafelen, wordt men daar schijnbaar steeds vaker geconfronteerd met mensen wiens innerlijk leven gewoon leeg is. Mensen op zoek naar een zelfbeeld, op zoek naar echte contacten met anderen.
Misschien komen dan nog veel meer mensen dichter bij komboloi!

Be A Star!

Tegenwoordig zijn echt Grootse zaken allemaal bepaald door het Oosten.
Astroboy, een onbetwiste ster en manga klassieker laat overal ter wereld de kassa rinkelen met een nieuwe langspeelfilm. Dat loont de moeite om ook komboloi in het oog te springen!

Ik was deze week een boek van filosoof Leo Apostel aan het herlezen. Daarin spreekt hij over het verschil tussen een teken en een symbool, en wanneer dingen gewoon teken of juist symbool zijn. Hopeloos ingewikkeld voor een simpele duif als komboloit. Maar, als ik het goed voor heb, heeft het te zien met de context waarin betekenissen ontstaan.

Ik stelde het mezelf visueel voor als volgt: Een lege afgesloten kamer, uitgezonderd van een rode sofa waarop ravissant mooie, naakte figuur wordt bekeken door een extatisch starende man in een zwart pak.
Men zou al makkelijk veronderstellen dat de man in het zwarte pak opgewonden is door zich in aanwezigheid te weten van een naakte mens.
Maar neem nu volgende setting: 99 mannen in zwarte pakken zitten extatisch te staren naar evenveel ravissant mooie, naakte figuren dewelke elk op een rode sofa liggen. In dezelfde ruimte bevindt zich nog een honderdste man in zwart pak. Deze laatste zit treurig te staren naar een ravissant mooie, naakte figuur die ligt op een blauwe sofa.
Wat moeten we nu denken van die 99 mannen dan dat ze opgewonden worden van rode sofa's ? Is er een andere mogelijke verklaring denkbaar? Inderdaad, die honderdste man met afwijkende mening zal er moeten voor doen!
De idee is dus dat een teken een vorm heeft die in elke context eenzelfde betekenis heeft. Een symbool heeft een betekenis die afhankelijk is van de context waarin het zich bevindt, maar heeft geen vrijblijvend te kiezen betekenis. Kortom, het heeft niets van zien met rood of blauw, noch met sofa's. Maar met de manier waarop mensen naar elkaar kijken ... .

Gelukkig is er nog komboloi om af en toe een beetje lichthoofdig rond te zweven! LOVE KOMBOLOI!

S.O.S.KOMBOLOI! De Week van de smaak begin je bij Komboloi !
Speciaal deze week gaat de komboloi aan de kook,en dan nog om de wereld te redden. Een leuke klas die op school werkt rond het thebigask-project om de opwarming van de aarde in de hand te houden nam contact op. Op hun advies maakte ik een leuk animatiefilmpje met daarin het stripfiguurtje KNOESEL aan het fornuis.
Wie bedenkt me een smakelijke slogan om het filmpje af te sluiten? Ideeën welkom op ballenvbacchus@hotmail.com. Bekijk nog snel het filmpje op
http://www.komboloi.be/KKglobe.htm

Sint-Maarten komt naar Carnavalsstad Aalst, en komboloi kan niet op het feest ontbreken! Het is bijna elf november. Sint-Maarten komt naar Carnavalsstad Aalst. Heb je een wens voor de Sint en wil je dit jaar een extra goeie indruk maken als je jouw schoen aan de schouw zet. Kleur dan de Sint-Maartentekening van komboloi en steek hem in je schoen !


Sint - Maartenfeest! In de Middeleeuwen vierde men in onze streken doorheen het jaar verschillende keren vastenavond. Dat was dan een groot feest waarbij mensen verkleed rondliepen, dansten en zongen. En nog een laatste keer uitbundig aten en dronken om vervolgens een periode te vasten ( sober leven en weinig eten ). Vandaag kennen we alleen nog het Carnaval in aanloop naar Pasen. Maar vroeger verliep ook de viering van de feestdag van Sint-Maarten als een carnavalsfeest. Nu schiet daarvan slechts het kinderfeest met cadeautjes en snoepgoed over.

Sint-Maarten, een goedheilig man en een kindervriend. Maar hij is ook een erg leuke historische figuur. Bekendst is het verhaal van Sint - Maarten die een deel van zijn rode mantel snijdt om aan een ongeklede bedelaar te schenken. Het latijn voor mantel 'Cappa' zou aan de basis liggen voor het woord 'kapel'. Die naam voor een eenvoudig gebedshuis is dus afkomstig voor de naam van 'de plaats waar de mantel van Sint-Maarten werd bewaard en vereerd'. De echte Sint-Maarten zou in onze streken rondgetrokken hebben om niet-christelijke heiligdommen te vernietigen en om te vormen tot christelijke gebedsplaatsen. Voor het vernietigen van heidense heiligdommen en altaars zou hij gebruik hebben gemaakt van een nog steeds bestaande hamer. Maar dat van die hamer zou dan weer kunnen te maken hebben met het feit dat men de feestdag van SInt-Maarten heeft laten samenvallen met die van de Germaanse god Wodan.

Sint-Maarten kleurprent. Ook de oudste kerk uit Aalst, de Sint-Martinuskerk is opgedragen aan Sint-Maarten en het is dus niet vreemd dat men in Aalst elk jaar een groot feest houdt op 11 november. In de Aalsterse Sint-Martinuskerk kan je trouwens een leuk beeld bezichtigen van Sint- Maarten. Hierboven vind je daarvan een tekening. Een leuke kleurplaat van dit beeld kan je krijgen door HIER te klikken. Veel plezier !

De Konigin van Onderland.
Alle echte stripliefhebbers in Vlaanderen zijn in rouw. Jef Nys, de geestelijke vader van onvergetelijke en onvergankelijke stripfiguren als Jommeke, Filiberke, Annemieke en Rozemieke, Professor Gobelijn, Flip de papegaai Pekkie de hond en nog eindeloos veel andere personages heeft ons verlaten.

Met zestig miljoen verkochte stripalbums op 6 miljoen Vlamingen is de rekensom snel klaar om te bedenken dat we allemààl enkele van zijn verhalen kennen! Bij Jommeke was er nog plaats voor zekerheden. De butler had het meestal gedaan. En als het echt vreselijk was, dan was het de schuld van de koningin van Onderland.

Ook komboloi is even in gedachten bij de grote Jef Nys.

Only the lonely.

De jeugdjaren te Aalst staan centraal in het prachtige boek ' De Helaasheid der dingen' van Aalsters nieuwe successchrijver Dimitri Verhulst. Als er iemand zou zijn, die een stripalbum maakt over de geschiedenis van de stad Aalst, dan zal Dimitri Verhulst niet mogen ontbreken in een gastrol.

Nu men van Vlaanderen tot Californië in de ban is van de verfilming van het boek door opkomende superregisseur Felix Van Groeningen lijkt het vanzelfsprekend dat men dat in Aalst zal vieren met een groots evenement. Iedereen is vol lof over 'De Helaasheid der dingen'.

Op donderdag 8 oktober is het zover, en het is duidelijk dat Komboloi niet zal ontbreken op het feestje. Speciaal voor de volwassenen een cartoon op deze blog, en speciaal voor de jongsten een leuke digitaal te downloaden kleurprent !!!

Printen, inkleuren en meebrengen naar het feest !
Hiphoi! Hiphoi ! Hiphoi !

de kleurprent krijg je door hier te klikken !

De Helaasheid der dingen ontvangt een hartelijk welkom te Aalst met komboloi.

Buig het hoofd voor Brüno, de onmiskenbare winnaar van de leukste promotiecampagne van 2009 !

Yasmine 1972-2009

This is it !

No more crying now, we are going to see the king ! Het was me wat inderdaad, die uitvaartplechtigheid van onze King of Pop met lofbetuigingen van uiteenlopende personaliteiten. Van Diana Ross tot Nelson Mandela. Terwijl iedereen nieuwsgierig was of Michael Jackson nog een overtuigende come-back zou kunnen maken verpulvert hij nog een laatste keer alle records.
CNN wist gisteren te melden dat, als de verkoop van Michael Jackson's muziek nog tot het eind van deze week zou voortduren aan het tempo van vorige week, dan zou zijn 'miljoenenschuld' volgende week weggewerkt zijn ... Don't stop 'till you get enough ! Michael Jackson blijkt een beetje zoals spruitjes. Mensen die fan zijn worden overal raar weggekeken, iedereen weet dat er een reukje aan zit en toch is het een onmiskenbaar belangrijk cultureel fenomeen waar ook onze komboloi zijn neus niet voor ophaalt !

PINKsteren
Ook bij komboloi.be is de geestigheid neergedaald.Dagdagelijkse vrolijkheid alleen kan tot verlichting leiden, maar juist het stijgend gebrek aan die vrolijkheid is hemeltergend. Gelukkig is er nog de geinige drievuldigheid om de mensheid op het juiste pad te brengen of te houden. Die drievuldigheid houdt in dat de mensen op te delen zijn in drie categorieën. Er zijn mensen die de komboloi niet ( goed) kennen, er zijn mensen die heel veel van de komboloi houden en er zijn slechte mensen.
Prevel deze stelregel bij sociale twijfel, en verspreidt de boodschap bij de onwetenden !

TWEE KABOUTERS
KOMEN ELKAAR TEGEN
ZEG, VIND JIJ DAT OOK ZO
REUZEFIJN
DIE ENORME DIEPGANG
TUSSEN
JOU EN MIJ

Tom Houtman

DE ZOEKTOCHT VAN MARIA.

De zoektocht van iedereen leidt vroeg of laat naar KOMBOLOI.BE !
Het handboek Marketing dat ik mocht studeren telde 365 pagina's en ik ben er minstens een jaar mee zoet geweest.
Maar waarvoor al die concurrentie wel goed is, als je niets leert over hoe waarde generend vriendschap kan zijn.

Even terugdenken aan dat magistrale interview met pop- en marketingicoon Madonna, toen ze haar vroegen waarom de zichzelf tot 'Material Girl' gekroonde en door aanbidder en vijand als godin van het egocentrisme bestempelde, zich zonder zichtbare gène liet kennen als fan van mindere goddelijke popconcurrentes die bij een samenwerking toch alleen maar in de aandacht zouden delen die anders alleen haarzelf toekwam. Het antwoord was even simpel als duidelijk: spirituele adviseurs hadden haar geleerd dat ze moesten leren geven, opdat ze zou ontdekken dat diegenen die geven ook zullen terugkrijgen. Het was haar wat moeilijk gevallen, maar een keer overtuigd vond ze dat je haast niet genoeg kon geven. Goeie mensen, die geven. Goeie mensen geven om komboloi,
de anderen volgen de komboloiblog niet en dus hebben we daar niets aan verloren. We hebben gegeven wat we konden ...

Komboloi zwaait doorheen Carnaval Aalst.
Do you have the balls ?

Het is ook jouw energie.
Op vrolijke dagen lijkt het soms alsof slechts de dood en de vernietiging van dingen onherroepelijk zijn. Niet in deze tijd van economische, sociale, ecologische en psychologische crisissen. Alles lijkt te escaleren.
' De onherroepelijkheid van beslissingen die men neemt... ' Dat lijkt het cruciale thema voor 2009 te worden.

Gisteren heb ik zodanig gedroomd dat ik er 's nachts niet van geslapen heb. Het had te zien met een jeugdfilm die ik ooit op een druilerige zaterdagnamiddag op televisie zag. Het was een soort low- budget sciencefiction prent en de titel heb ik waarschijnlijk nooit geweten, maar de plot ging als volgt:

Een kernramp heeft de aarde herleid tot een giftige, desolate woestenij waar het altijd zure regen regent. Verspreidt over de aarde leven wel nog kleine groepjes mensen in duistere betonnen bunkers. In zo'n bunker bevinden zich een groep jongeren. Door de zure regen hebben ze nooit de beslotenheid van hun bunker kunnen verlaten. Met uitzondering van een meisje, dat door alle anderen gepest wordt omdat ze beweerd dat het mogelijk is dat de regen stopt, waardoor de grijze lucht blauw zal kleuren en de zon prachtig licht en warmte zal stralen over de aarde.

De andere jongeren verklaren het meisje voor gek, en daarom sluiten ze haar op een dag op in een kamer. Net op dat ogenblik merkt een van de jongeren dat het buiten is gestopt met regenen. Alle jongeren, met uitzondering van het onfortuinlijke meisje, rennen naar buiten waar de zon door de wolken breekt en ze de warme zonnestralen op hun lichaam voelen.
Uiteindelijk begint het opnieuw te regenen en de jongeren vluchten hun bunker binnen, waar ze vol berouw het meisje uit haar isolement halen. Het meisje geniet nu alle sympathie, maar het drama is en blijft hartverscheurend.

' De onherroepelijkheid van beslissingen die men neemt. Daarvan heb ik gisteren zodanig gedroomd dat ik er 's nachts niet van geslapen heb.
Als ik niet Diogenes was, zou ik Diogenes willen zijn.

2010 Steun in angstige dagen.
Maar binnen enige tijd een geheel nieuw stripverhaal bij de komboloi !

" Een schaamstreek verliest haar schaamte, niet haar streken ".

Nu over vossen gesproken, wat vinden jullie van deze illustratie van een min of meer bekend gezegde ?

Man,man,man !!! Dog eat dog en anders zal het nooit worden. Er heerste vorige week nogal wat commotie omtrent een televisieprogramma waar de joodse gemeenschap op de korrel werd genomen, omdat ze schijnbaar ' te veel ' klagen over dingen die ze als beledigend ervaren.

De reportage was verondersteld grappig te zijn, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik ze ook allerminst grappig vond. Het zijn in diezelfde reportage trouwens niet alleen de joden die zogenaamd 'grappig' behandeld worden, ook de rest van het werkstuk vind ik van een opmerkelijke verwerpelijkheid getuigen.

Volgens de auteur van de reportage was het duidelijk dat de gehele reportage 'grappig' was, omdat het programma toch algemeen bekend staat als een promotievehikel van verdraagzaamheid en culturele diversiteit.
Gesteld dat die bewering juist zou zijn, betekent dat daarom toch niet dat die ene reportage onschuldig zou zijn ? En waarom mogen minderheidsgroepen niet protesteren élke, en dan ook élke keer, als ze zich miskend voelen ?

Culturele diversiteit impliceert bij onze reportagemaker blijkbaar dat minderheidsgroepen niet publiek mogen opmerken dat ze zich gekwetst voelen wanneer ze op de korrel genomen worden op een manier dat alleen de anderen het grappig vinden.

Zet de Zeilen. Ik heb nog geen tijd gehad om mijn nieuwjaarsbrief te publiceren. Laat ik dat dan toch nog even doen:
Nieuwjaarsbrief









Pro cornucopia.

Is de thuishaven verlaten,
komen we tweeduizend negen
droef binnen gevaren
laat het geen tijd zijn
van achterwaartse gedachten,
maar van krachtige herinneringen
die de wind in de zeilen stuwen en
geluk het roer laten besturen.

Het vaartuig van de dagen
veilig omboord met een overvloed
aan even vrolijke lotgenoten
in de richting van de glorierijke ochtendzon.

Binnenkort weer een nieuwe tekening. Beloofd ! Ondertussen moet je 't maar redden met
komboloi.be

Swaffelen,swaffelen,swaffelen !
Swaffelen: daar blijf je beter niet bij stil staan. Maar, de echte sterren, die blijven bij hun komboloi !

Wie smaak heeft houdt tijdig zijn wafel.
Zo zit dat, en dat geldt ook voor komboloi!

Speciaal voor de week van de smaak een nieuwe tekening. Vanavond gaat komboloi ook naar de opening van 'Nero verzameld', een boeiende overzichtstentoonstelling naar aanleiding van het 60-jarige bestaan van de stripfiguur Nero en zijn kornuiten.

Deze opening vindt plaats om 20 uur in de art-decozaal Gillade,
Louis D'Haeseleerstraat te Aalst

en wordt plechtig geintroduceerd door de Aalsterse Schepen van Cultuur Gracienne Van Nieuwenborgh en de directeur van het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal.

Met een wafelenbak en een fris Gilladeken erbij, het huisbier dat exclusief
en ambachtelijk voor de zaal Gillade wordt gebrouwen door De Glazen Toren in Mere,
zijn alle ingrediënten aanwezig om er een lekkere avond van te maken!

De tentoonstelling is te bezichtigen van 21 tot 26 november.
Zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur, maandag tot en met woensdag van 13 tot 17 uur.
De thuisblijvers brengen maar een bezoekje aan de site

Je 't adore, komboloi !

Vandaag gelezen dat Kate Ryan, de min-of-meer bijna-winnares van het eurovisiesongfestival de best verkopende artieste is van de Benelux.
Belangrijker is eigenlijk toch wel het overlijden van de onvolprezen artiest en muzikant Wannes VandeVelde, die zich toch wat miskend scheen te voelen tijdens zijn laatste levensjaren.
Het succes onze Vlaamse Kate Ryan is nochtans het mooiste bewijs van de prachtige resultaten wanneer de Vlaamse overheid de artiesten actief steunt. Een lichtpunt in de duistere avonden van het jaar.

Shichio Minato, een oude klasgenoot van me heeft momenteel een tentoonstelling lopen in JAPAN.
Niet dat hij me niet heeft uitgenodigd, maar, de kans dat ik er raak is wel klein.

Dat is spijtig. Want Shichio's werk is werkelijk fantastisch. Zijn grafisch werk is van een enorm esthetische virtuositeit, en bovendien technisch meesterlijk afgewerkt. Die uitleg klinkt zo banaal als een brochure, maar iedereen die het werk kent zal de waarachtigheid van die bewering direct beamen. Wie dus momenteel in Japan is: Snel daarheen !

Aalst Carnaval is nu officiëel erkend als cultureel erfgoed. Als dat geen fantastisch nieuws is, want op die manier winnen we er in een klap een massa
cultuurliefhebbers bij !!! Want, net als op Carnaval houden alle cultuurliefhebbers ook van de www.komboloi.be

OUDE VRIENDEN TERUGZIEN IS ALTIJD
LEUK ! En ook ' De Ballen van Bacchus '
komen terug. Het wordt een jaarlijkse
traditie, net als kerst. Mis het dus niet.
Vanaf vandaag 29 september elke dag
van de week tot kerstdag !
' De Ballen van Bacchus '

Godverdomd goed gevonden dingen.

Nadat het boek me langs alle kanten werd aangeraden door kennissen las ik deze zomer toch het boek van successchrijver van nu, Dimitri Verhulst.
Vooral het feit dat het boek zou verfilmd worden door regisseur Felix Van Groeningen maakte indruk. Misschien meer dan de band met Aalst, of de schijnbare verwantschap met schrijver Louis Paul Boon.

Maar het boek ' De Helaasheid der dingen' mààkte indruk. Ik vind het plezant geschreven, en gevuld met fijn geschetste en daarom ook pijnlijk herkenbare types voor iedereen die vertrouwd is met het echte Reetveerdegem.

Ik vroeg me wel af of hij het literaire niveau zou bekomen hebben als hij over minder herkenbare dingen zou schrijven ? Of hij zou blijven bij de beperkte formule die hem nu zoveel succes bracht. Want de meeste Vlaamse schrijvers worden snel als stripfiguren, die dan zogezegd hun beste tijd hebben gehad van het ogenblik ze iets afwijken van hun eerste succesact.

En het lijkt me nu dat hij daar zelf ook erg van bewust is, en alvast aan de wereld wil duidelijk maken dat hij meer in zijn mars heeft dan altijd hetzelfde. Hij lijkt te beseffen dat hij binnenkort tot de walgelijk welverdienenden zal behoren, op exclusieve evenementen zal staan nippen van dure drankjes en snobistische babbeltjes zal slaan met allerhande liefhebbers van stijlvolle kwaliteitsdingen. Dat zijn flodderig T-shirt en makkelijke jeansbroek van Armani of Dolce&Gabanna zullen zijn, en hij bij interviews zijn benen nonchalant zal plooien in een gruwelijk dure Starckstoel, terwijl hij op zijn typische wijze door zijn overbekend kapsel roefelt waaruit de grijze haren werden weggeverfd. Want hij heeft het imago van jolige jongen, en zal dat ook behouden, ook als hij al lang een coryfee is geworden.

Maar misschien is Dimitri Verhulst echt anders. Misschien blondeert hij vroeg of laat zijn haar? Misschien openbaart hij zich als grote KOMBOLOI - fan ? Misschien is hij dat al NU ?

ANNUIT COEPTIS
Vorige week donderdag was het elf september en reeds zeven jaar geleden dat de twee torens uit Manhattan tegen de vlakte gingen.

Reden om even terug te blikken en een oude illustratie uit de kast te halen.
Bij deze terugblik bedacht ik even dat het sinds dat evenement is, dat deze torens meer symbool werden voor New York dan het Vrijheidsbeeld.

En inderdaad. Het blijkt dat het Vrijheidsbeeld na 11 september lange tijd voor het publiek gesloten werd gehouden. Eerst uit angst, daarna om het te restaureren.
Nu zou het terug te bezichtigen zijn, en binnenin tentoonstellingen houden van onder andere cartoons. Misschien zal ik er ook eens eentje inzenden ?

Terug naar school !

Ook voor komboloi is de mooie zomer voorbij, en wordt het hoog tijd voor het goud van de herfst. Tijd om nieuwe dingen te leren, nieuwe vriendjes en vriendinnetjes te leren kennen ... een nieuwsgierige sprong richting de toekomst !
En op de komboloisite gebeurt dat natuurlijk met een tekening die in het oog springt.
Veel plezier allemaal

KUS MIJN KIKKER !

Blasfemie en kikker. Het moet van de heksenverbrandingen geleden zijn dat we ze nog eens in dezelfde zin zijn tegen gekomen.

Maar, iedereen verliest tegenwoordig zijn geloof in de goedgelovigheid. Het is geen tijd voor sprookjes, maar voor bikkelhard omgaan met elkaar.
Gelukkig maakt KOMBOLOI wel nog plaats voor sprookjes en dromen van goeie betere tijden.
Breng een bezoekje aan het prinsdom van het geloof in de goedgelovigheid, en klik regelmatig op de komboloi, een kikker die je nog gerust mag kussen.
XXX

Wat was de eerste tekening die je ooit online hebt geplaatst, vroeg me laatst iemand.
Ik heb even moeten nadenken, maar het was, zonder nog verder te moeten twijfelen, deze tekening ... een parodie op de toen nog ongelooflijk ongerepte, verse Britney Spears.

Waar is de tijd ? Er was toen nog lang geen sprake van een www.komboloi.be.
Toen nog gewoon zoeken naar een makkelijke, snelle manier om mijn tekenwerk zonder veel printen en posten te verzenden naar mensen.

De Olympische spelen hebben zich weer weergaloos op gang getrokken, om alle fans van de komboloi weer flukse sportprestaties te schenken.
Fijn dat historisch erfgoed in ere wordt gehouden. Om de dagen voor de komende olympische spelen te voorspellen gebruikten de antieke Grieken niet zomaar een onnozel zakagendaatje, maar wel het befaamde mechanisme van Antikythera, waar vandaag de dag heel wat wetenschappers theorieën rond knutselen ( in de hoop te bewijzen dat het uiteindelijk niet zo'n speciale machine betreft, en ons zo het gevoel te geven dat we er sinds de voorbije 2150 jaar op vooruit zijn gegaan ).
Het mechanisme van Antikythera, is als het ware de allereerste computer, een ingenieus wiskundig onderlegd telraam dat gebruikt werd om complexe berekeningen uit te voeren. Zoals bijvoorbeeld het voorspellen van zonsverduisteringen en het bepalen van de data waarop de Olympische Spelen zouden plaatsvinden. Hemellichamen en hemelse lichamen, dat hield die antieke Grieken bezig. En die studie namen ze serieus genoeg om niets aan het toeval over te laten. Bij de antiek-Griekse sport was alles gericht op berekening zodat de spanningsboog volledig op het esthetisch genoegen kon gericht zijn. Interessant, hé; die sport ?!

Acrobatische toeren maken weer opgang in Antwerpen.
Maar, voor vrolijke acrobatiek kan het nog
altijd smaller, poorer en vooral cheaper bij
Komboloi.
Voor de sport, nog eens een cartoon uit de oude doos !

MADONNA ZIET ER VERSCHRIKKELIJK KOMBOLOI UIT !

Elke week hoor je wel iets tragisch over Madonna, Paris Hilton, Amy winehouse, ... . Persoonlijke - of beter publieke - problemen hebben, het lijkt wel de nieuwste trend in reclameland.
... En het blijkt nog te werken ook ( hoewel alleen bij vrouwelijke beroemdheden, zou dat al nader onderzocht zijn ?! )
Nu de platen, boeken, posters niet meer te verkopen zijn, omdat iedereen ze gratis afneemt moet het anders een dure zaak zijn om aan promotie te doen. In plaats van duur kiezen ze dan liever iets "kostelijks" en gaan met allerhande gemeende en vermeende problemen de gewone nieuwspagina's vullen om mensen naar hun sites en producten te lokken. Gelukkig zou www.komboloi.be zoiets nooit doen.